Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/319 K.2025/3744

Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.07.2015 tarihli ve 2015/123 Esas, 2015/703 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanığın 04.11.2024 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğu anlaşılmakla.

Sanığın yokluğunda verilen hükmün bilinen ve adres kayıt sistemindeki adres ile aynı olan adresine mernis adresi olduğu belirtilmeksizin Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,

merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, doğrudan en son bildirdiği adrese, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre usulsüz olarak tebliğ edildiği anlaşılmışsa da;

dosya kapsamında bulunan 28.05.2024 tarihli yerine getirme fişine göre sanığın cezasının infaz edildiği, en son bu tarih itibariyle karardan haberdar olduğunun kabulü gerektiği, 09.07.2015 tarihli hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04.11.2024 tarihinde temyiz etmesi karşısında, sanığın yerinde olmayan eski hale getirme talebi ile süresinde olmayan temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,