Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/3571 E. , 2025/6863 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3311 E., 2024/2736 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/3571 E. , 2025/6863 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/3311 E., 2024/2736 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2023/201 Esas, 2023/227 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2024/740 Esas, 2024/909 Karar sayılı kararı ile " ...TCK'nın 142/1-e, 143, 43/1. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, müdafii bulundurulmadan, sanıkların savunmalarının alınarak aynı kanunun 188/1. maddesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu, bu durumun, CMK' nın 289/1-e maddesinde öngörülen ''duruşmada kanunen mutlaka hazır bulunması gereken kişilerin yokluğunda duruşma yapılması'' şeklindeki kesin hukuka aykırılık halini oluşturduğu ve ilk iki tamamlanan hırsızlık eyleminin gündüz sayılan zaman diliminde, teşebbüs aşamasında kalan son hırsızlık eyleminin ise gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirildiği, Ceza Genel Kurulu kararına göre değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olması..." nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-e ve f maddelerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 19.03.2024 tarihli ve 2024/740 Esas, 2024/909 Karar sayılı kararının ve bu karar üzerine yeniden yargılama yapan Manyas Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2024 tarihli ve 2024/108 Esas, 2024/237 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükmün bozulmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.