Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/376 K.2025/5628

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkûmiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Dosya içeriğine göre katılan ...’in sanığı merayı yakarken gördüğünü ve diğer katılan ...’ın da sanığın kendi üzümlerine hayvanların zarar vermemesi için merayı yaktığını beyan etmesine karşın, sanığın atılı suçlamaları reddettiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece olay yerinde keşif yapılıp, taraflar ile arasında önceye dayalı bir husumet bulunup bulunmadığı da tespit edildikten sonra hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

b- Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,