Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/3823 K.2025/6554

Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dairemizin 15.06.2022 tarihli ve 2021/6048 Esas, 2022/12346 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 04.05.2016 tarihli ilk kararda sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143, 145, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasının 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında aynı Kanun'un 142/1-b, 143, 62. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının,

1 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası üzerinden infazı yerine sanığın 1 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan “5237 sayılı TCK’nın142/1-b, 143, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek,