Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/3860 K.2025/16550

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi unsur bakımından oluşmadığına, sanığın işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı bir delilin dosya kapsamında bulunmadığına, dosya kapsamında düzenlenen kıymet takdir tutanağının hükme esas alınmasının mümkün olmadığına, sanık ... tarafından zararın giderilmesi için ek süre verilmemesi nedeniyle sanığın adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğine;

sanık ... müdafiinin ise sanık hakkında TCK m. 142/2-h gereği bina içinde hırsızlık suçunu işlediği gerekçesiyle hakkında ceza tayin edildiğine ve ayrıca sanık hakkında TCK m. 116/1. gereği konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan dolayı ceza tayini yönüne gidilmiş olduğuna, bu hususun bozmayı gerektirdiğine, TCK m.145 gereği indirim yapılması gerektiğine, CMK m.321 gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanıkların sarfına neden oldukları yargılama giderinin ayrı ayrı, birlikte sarfına neden oldukları yargılama giderinin ise eşit olarak sanıklara yükletilmesi gerekirken, “bozmadan önce yapılan 4 adet davetiye gideri 47 TL ve 77.10 TL posta gideri olmak üzere toplam 124,10 TL'nin sanıklardan eşit olarak tahsili ile hazineye irat kaydına,” şeklinde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5271 sayılı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yargılama giderlerinin olduğu bölümün "...kararda belirtilen bozma öncesi yapılan yargılama gideri açısından, her bir sanığın sebebiyet verdiği yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinin ise payları oranında kendilerinden alınarak tahsiline" şeklinde düzeltilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,