Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/3931 K.2025/10135

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanığın bozma sonrası 25.10.2021 tarihinde talimat mahkemesinde alınan ifadesi esnasında müdafii talep etmediğini ifade ettiği gibi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 150/2. maddesi gereğince de sanığa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığının anlaşılması karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm bozma öncesi yargılamada atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı tefhim edilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de,

müdafinin sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince.

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 17.07.2012 yerine 24.09.2013 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.