Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4034 K.2025/9395

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinde, araçlarından inip telefon ile fotoğraf çekimi yaparken yaya olarak yürümekte olan katılanlara gülümsemeleri ve katılanların bakkal dükkânına gitmeleri üzerine onları takip ederek dükkân önünden araç ile geçmeleri nedeniyle kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediklerinin iddia edildiği somut olayda; eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 123/1. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 01.02.2016 tarihli mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,