Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/4198 E. , 2025/10092 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/662 E., 2024/806 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/4198 E. , 2025/10092 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/662 E., 2024/806 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama I- Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2024 tarihli ve 2024/662 Esas, 2024/806 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 07.07.2021 tarihinde kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 07.06.2022 tarihli kararı ile kesin olarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek hükmün kesinleştirildiği, kesinleşen hüküm yönünden yeniden kurulan ikinci hüküm, hukukî değerden yoksun ve infaz kabiliyeti bulunmadığından yok hükmünde olmakla, hukuken varlık kazanmayan bu kararın temyize konu edilmesi mümkün bulunmadığından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 298. maddesi gereğince sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin REDDİNE, II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesini ya da aksi halde lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiğine, mağdurun şikayetçi olmadığını beyan etmesine rağmen üst sınırdan ceza verildiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin sanığın pişmanlığını dile getirmiş olmasına rağmen, indirimlerin üst hadden yapılmamasının ve beraatına karar verilmemesinin hatalı olduğuna, sanığın pişmanlığının göz önünde bulundurulmadığına, somut olayda bina kapısı açık olup kilitli alan bulunmadığına, sanığın suç işleme kastıyla hareket etmediğine, sanığın her türlü şüpheden uzak şekilde mahkûmiyetine yeter kesin deliller olmadığına, bu nedenle mahkûmiyetine karar verilmesinin haksız ve hukuka aykırı olduğuna, verilen karar ile müvekkilinin topluma kazandırılması amacının gözetilmediğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık ve müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak; Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de; tekerrüre esas alınan Mersin 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.11.2018 tarihli ve 2017/854 Esas, 2018/854 Karar sayılı ilâmında aynı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak aynı Kanun'un 303. maddesi uyarınca bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “(2. KEZ)” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.