Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4322 K.2025/9199

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Suç tarihinin 19.12.2015 olduğu, 18.06.2014 tarihli ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki arttırım oranının ''üçte birine kadar'' yerine “yarı oranında” şeklinde değiştirilmesi karşısında, arttırım oranının bulunan sonuç cezaya göre, doğru bir şekilde yarı oranında yapıldığı, ancak bunun yerine sehven 1/6 şeklinde yazıldığı anlaşılmakla, bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.