Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/4329 E. , 2025/12232 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/997 E., 2025/184 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edile
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/4329 E. , 2025/12232 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/997 E., 2025/184 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin 291/1.maddesi gereği süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmasına ve atılı suç gece vakti işlenmediği halde 5237 sayılı TCK’nın 143.maddesine göre artırım yapılmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Dairemizin 25.01.2024 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.09.2021 tarihli ve 2020/793 Esas, 2021/1157 Karar sayılı kararında sanığın adli sicil kaydında yer alan İstanbul 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2016 tarihli ve 2015/218 Esas, 2016/569 Karar sayılı mahkûmiyet kararı nedeniyle birinci kez mükerrir sayılmasına karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda verilen karara ilişkin de aleyhe temyiz isteminin bulunmadığı anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma sonrası kurulan hükümde, İstanbul 79. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.05.2016 tarihli ve 2016/251 Esas, 2016/216 Karar sayılı ilâmı nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına hükmedilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmün tekerrür hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili olan fıkrasından “ikinci kez” tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılmasına karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun bulunan İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/4. maddesi uyarınca Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.