Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/4772 K.2025/7367

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1-Dosya kapsamına göre, sanığın alışveriş merkezi içerisindeki lavabodan katılana ait cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle eksik ceza tayini, 2-Kabule göre de.

Bozmadan önce verilen 25.03.2023 tarihli kararda sanığın 5237 sayılı Kanun'un165/1. maddesine göre 400,00 TL ve 3000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırıldığı, bu kararın sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiği ve bu karara yönelik aleyhe temyiz olmadığı hâlde aleyhe değiştirme yasağı gözetilmeden bozmadan sonra verilen hükümde sanık hakkında aynı Kanun'un 141/1, 62, 50/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 6.000,00 TL adli para cezasına hükmedilerek sanığın kazanılmış hakkı gereğince 400,00 TL ve 3000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden 6.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmesi,