Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5401 K.2025/14467

Dairemizin 12.06.2024 tarihli gönderme kararı akabinde 11.02.2025 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen karara yönelik sanığın 25.02.2025 tarihli temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediğinin anlaşılması karşısında, sanığın temyiz hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II)Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik adı geçen sanıkların müdafileri ile sanık ...'in temyiz istemlerinin incelenmesinde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, bahsi geçenlerin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, III)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafii, ... ve müdafii ile sanık ...'ın temyiz istemlerinin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar ...'in 17.07.2018 tarihli dilekçesinde temyiz sebebi gösterilmemiş olsa da, kararın yasa yolu bildiriminde sanığa CMK'nın 295/1 maddesindeki hakkı hatırlatılmadığından sanığın 07.01.2020 tarihli dilekçesinde temyiz sebeplerinin bulunduğu belirlenerek ve adı geçen sanığın temyiz isteminin reddedilmesi gerektiğine yönelik tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ...'in temyiz isteminin "maddi sıkıntısı nedeniyle suçu işlediğine, pişman olduğuna, katılanın zararını gidermek için kendisine bir şans daha verilmesine" yönelik olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın ikrarına rağmen fazla cezaya hükmedildiğine, zararın tam olarak hesaplanması gerektiğine" dair olduğu, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın ikrarına rağmen orantısız olarak fazla cezaya hükmedildiğine, sanık lehine hükmün bozulması gerektiğine" ilişkin olduğu;

sanık ...'ın temyiz isteminin ise "soyut, kesin olmayan delillerle haksız yere cezalandırıldığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... müdafii, ... ve müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN KISMEN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 6. Asliye Ceza Mahkemesine,