Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5485 K.2025/11686

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, , 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6.maddenin 1.fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Oluşa ve dosya içeriğine uygun şekilde atılı suçların gece sayılan zaman diliminde işlendiği kabul edildiği ve hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143.maddesi uyarınca artırım yapıldığı halde, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken aynı Kanun'n 116/4. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Ankara Batı 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2015 tarihli birinci kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan erteli 10 ay hapis cezasına hükmedildiği, kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 04.12.2019 tarihli kararı ile bozulduğu, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemenin 11.02.2020 tarihli ikinci kararı ile hırsızlık suçundan 6 yıl 3 ay, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14.03.2024 tarihli kararı ile bozulduğu,

bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemenin temyize konu 04.02.2025 tarihli kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezanın önceki ceza ile sınırlandırılarak 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan da 5 ay hapis cezasına hükmedildiği, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 04.12.2019 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnız sanık tarafından temyiz edilen 09.06.2015 tarihli birinci kararda;

hırsızlık suçundan hükmedilen 4 yıl 2 ay hapis cezası ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine ilişkin hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan tayin olunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 5 ay hapis cezasının ise TCK'nın 51.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

hüküm fıkrasının (1) nolu bendinden '' Sanık aleyhine temyiz talebinde bulunulmamış olması nedeniyle cezasının CMUK'nın 326/ son maddesi gereğince önceki cezası ile sınırlandırılarak 4 YIL 2 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, '' şeklindeki paragrafın çıkarılarak yerine "1412 sayılı Mülga CMUK'nın yürürlükteki 326/son maddesi uyarınca, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığı dikkate alınarak, hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının 4 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesine ;