Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5544 K.2025/11490

Sanığın 27.01.2025 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 27.01.2025 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu, ancak aynı Kanun’un 294/1. maddesi gereğince dilekçenin temyiz sebeplerini içermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE, II. Sanıklar ... ve ...

Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Sanık ... Müdafii ile Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın samimi anlatımları ve zararın bir kısmını ödemek istediğine dair beyanlarının dikkate alınmadığına ilişkin olduğu;

sanık ...'un temyiz isteminin, hırsızlık amaçlı olarak inşaat alanına gitmediğine, diğer sanık ...'nin de mahkemede alınan savunmasında bu durumu doğruladığına, atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanın zarar miktarını fazla gösterdiğine, lehe hükümlerin uygulanması ve tahliye talebine ilişkin olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair kesin, somut delil bulunmamasına rağmen beraati yerine cezalandırılmasına karar verildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

04.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7550 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değişik 5275 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme sürelerinin uygulanacağına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, ikinci defa mükerrir sayılan sanıklar hakkında cezalarının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanması ve koşullu salıverilme hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında katılana yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, istinaf başvurularının esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ...'un tahliye talebinin REDDİNE, dava dosyasının,