Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5844 K.2025/10166

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

1. 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesinin 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve somut olayda, suç tarihinin 13.04.2014 olduğunun anlaşılması karşısında;

sanığın şikayetçinin ikametinden çeşitli eşyaları çalması şeklindeki eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha lehe olan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesine uyduğu ve 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b maddesi ile hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden suç tarihinde yürürlükte olmayan ve sanığın aleyhine olan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi ile hüküm kurulmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini, 2. Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Kanun’un 143/1. maddesi gereğince artırım yapılırken,

anılan maddenin suç tarihinde yürürlükte bulunan haline göre en fazla cezanın 1/3'üne kadar artırılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi, 3. Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle artırım yapılırken, 5237 sayılı Kanun’un 143/1. maddesinin uygulama maddesi olarak hüküm fıkrasında gösterilmemesi,

4. Dairemizin 22.11.2023 tarihli bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen Mahkemenin 03.05.2016 tarihli kararında sanık hakkında sonuç ceza olarak hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, bozma üzerine kurulan 19.02.2025 tarihli kararda, Mahkemenin kabulüne göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 6 yıl 3 ay hapis cezasının, 6 ay 20 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,