Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/5947 K.2025/14570

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin '' dosya içerisinde sanığın olay anında olay yerinde olduğuna dair herhangi bir delil veya emare bulunmadığına, sanığın işbu davaya konu suçtan yargılanmasındaki tek sebep müştekinin beyanı olduğuna, olay anına ilişkin kamera kaydı tanık ifadesi veyahut sanığı bu suçtan yargılamaya yeterli somut bir delil bulunmadığına, sadece müştekinin beyanlarına dayanılarak verilen mahkumiyet hükmünün hukuka aykırı olduğuna'' ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.