Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6336 K.2025/12455

Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü.

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin "yeterli delil olmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, Ödemiş 3. Asliye Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2022/127 Esas, 2023/311 Karar sayılı dosyasında verilen hükümlere yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 16.02.2024 tarihli ve 2023/3340 Esas, 2024/829 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin,16.02.2024 tarihli ve 2023/3340 Esas, 2024/829 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine Ödemiş 3. Asliye Mahkemesince verilen 10.10.2024 tarihli ve 2024/204 Esas, 2024/475 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hukukî değerden yoksun olduğu,

bu durumda temyizen incelenen kararın,İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/3551 Esas, 2024/4814 Karar sayılı stinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 17.12.2024 tarihli ve 2024/3551 Esas, 2024/4814 Karar sayılı kararlarının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA,