Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/649 K.2025/15947

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, şikâyetçinin eşinin kardeşi olduğu ve ayrı evlerde yaşadıkları, 5237 sayılı Kanun'un 167/2. maddesi gereğince şikâyetçi ile sanık arasındaki “ikinci dereceden kayın hısımlığı” ilişkisinin varlığı nedeniyle cezada indirim yapılabilmesi için tarafların aynı konutta birlikte yaşamalarının gerektiği, tarafların ayrı evlerde ikamet ettikleri ve bu nedenle sanık hakkında aynı Kanun'un 167/2. maddesinde düzenlenen şahsi indirim sebebi uygulanamayacağı anlaşıldığından,

tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.