Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6514 K.2025/12869

Yokluğunda verilen kararın sanığa 30.11.2015 tarihinde yapılan tebliğ işlemi, sanığın bilinen son adresi yerine doğrudan ... adresine ... şerhi ile Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi ile yapılmış olması sebebiyle her ne kadar usulsüz olsa da, sanığın 21.04.2016 tarihli olan ve cezanın mahsubunu talep ettiği dilekçesi ile hakkındaki 29.09.2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden haberdar olduğu,

daha sonra da 30.04 2024 tarihli vekâletnameyi dosyaya ibraz eden sanık müdafinin anılan mahkûmiyet hükmünü 09.01.2025 tarihli olan dilekçesi ile eski hâle getirme istemli olarak temyiz ettiği, akabinde 17.02.2025 tarihli ek kararla talebin reddine karar verildiği anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğundan Mahkemenin 17.02.2025 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olması sebebiyle ek karar kaldırılarak yapılan incelemede.