Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6549 K.2025/10049

Başsavcılığının 25.04.2025 tarihli ve KYB-2025/49348 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 22/11/2023 tarihli ve 2023/11001 esas, 2023/7368 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 05/07/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikâyetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek,

sanığın ilgili kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, bilirkişi tarafından tespit edilecek vergili ve cezasız bedelin sanığa tebliği ile zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Hükümlü ... hakkında, İstanbul

11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2007 tarihli ve 2007/52 Esas, 2007/444 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f, 62 ve 51. maddeleri gereğince erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkûmiyete hükmedildiği ve bu hükmün temyiz edilmeden 22.06.2007 tarihinde kesinleştiği, bilahare hükümlünün 10.08.2022 tarihli dilekçe ile anılan hükmü de içeren adlî sicil kaydının silinmesini talep etmesi üzerine yapılan uyarlama yargılaması neticesinde İstanbul

11. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli kararı ile hükümlünün 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 62/1 ve 51. maddeleri gereğince erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de.

6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca yapılacak uyarlama yargılamalarında, karşılıksız yararlanma olarak 5237 sayılı Kanun'un 163/3. maddesi kapsamına alınan suçun, 6352 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden önce işlenmiş olması nedeniyle zararı tazmin etmesi hâlinde hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekeceği gözetilerek (20.06.2023 tarihli hükmün 29.09.2023 tarihinde kesinleşmesinden sonra hükümlü tarafından katılan kurumun zararını giderdiğine dair beyan dilekçesinin verildiği ve bu dilekçe ekinde suça konu tutanaktan kaynaklı zararın 08.06.2021 tarihinde ödendiğini belirten katılan

kurum tarafından düzenlenmiş yazı suretinin dosyaya sunulduğu da dikkate alınarak) mahkemece öncelikle hükümlünün kurum zararını giderip gidermediği katılan kurumdan sorularak, gidermiş ise hükümlü hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, gidermediğinin belirlenmesi hâlinde normal tarifeye göre vergili ve cezasız olarak bilirkişiye hesaplattırılacak kurum zararını gidermesi hâlinde, 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair hükümlüye bildirimde bulunulması,

ödeme için makûl bir süre verildikten sonra ödemesi hâlinde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, ödememesi hâlinde ise hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82. maddesi ile elektrik hırsızlığını düzenleyen 5237 sayılı Kanun'un 142/1-f bendinin yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun’un 83. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 163. maddesine eklenen 3. fıkra ile elektrik hırsızlığı suçunun karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlendiği,

dolayısıyla 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR