Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6612 K.2025/21083

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, hükmü temyiz etme iradesine ilişkin olduğuna; sanık müdafiinin temyiz isteminin, karar duruşmasında savunmalarının duruşma zaptına geçirilmeyerek müvekkili olan sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, suçun yasal şartlarının oluşmadığına, sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Karar duruşmasında Cumhuriyet savcısının dosya ile ilgisi bulunmayan hakaret suçuna ilişkin sanığın beraatine karar verilmesi talepli görüş bildirdiği, sanıktan mütalaaya karşı savunmasının sorulduğu, bir sonraki paragrafta Cumhuriyet savcısının bu kez sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına ilişkin görüş bildirdiği, görüş sonrası sanık müdafiine diyecekleri sorulmadan veya sorulmasına rağmen tutanağa geçirilmeden sanığa son sözü sorularak hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,