Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/6807 K.2025/14403

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozmaya uyularak kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Suç tarihinde 12 yaşını bitirmiş ancak 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde gece vakti şikâyetçinin iş yerine, inceleme dışı sanıklar ile birlikte girerek hırsızlık yapması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 31/2, 116/2-4, 119/1-c, 31/2. maddelerinde belirtilen hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarını oluşturduğu,

bu suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2, 67/3-4. maddelerinde belirtilen 10 yıl 15 aylık dava zamanaşımının, 31.01.2014 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,