Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/712 K.2025/2332

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Kamu malına zarar verme suçu yönünden katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ...'nın 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunduğu ve suçtan zarar gören kurum vekilinin Dairemizce yapılan iade işlemi üzerine 26.11.2024 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği anlaşılmakla aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ...'nın kamu malına zarar verme suçu yönünden kamu davasına katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçuna uyan eylemlerine ve 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a., 116/2. maddelerinde düzenlenen cezaların üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddelerinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, mahkûmiyet hükümlerinin verildiği 02.06.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,