Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/7221 K.2025/12699

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek,sanığın temyiz isteminin, duruşma sırasında kendisini ifade etmesine mahkeme tarafından olanak sağlanmadığına, baro tarafından görevlendirilen müdafiinin duruşmada yeterli savunmayı yapmadığına, katılanın farklı zamanlarda verdiği beyanları arasında çelişki bulunduğuna, suçun işlendiği esnada olaya karışmamasına rağmen olay yerinin yakınlarında bulunması nedeniyle suç isnadı altında kaldığına, tüm bu isnatların etnik kökeni nedeniyle kötüniyetle yapıldığına;

sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak somut, kesin ve yeterli deliller elde edilmediğine, müştekinin çelişkili beyanlarına dayanılarak verilen mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.