Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/7525 K.2025/19584

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca sanıklar müdafilerinin temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı olduğundan ve kararın daha önce sanık ...'e ayrıca tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanık ...'in öğrenme üzerine sunduğu temyiz talebinin de süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında (1) nolu eylemle ilgili olarak kazanılmış hak hükümlerinin uygulanması sırasında uygulama maddesi olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik kabul edilmiştir.