Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/7686 K.2025/18269

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin; şikâyetçinin hesabına erişim sağlayan IP kullanıcıları hakkında yürütülen soruşturma dosyasının akıbetinin sorulmadığı ve bildirdikleri tanıkların dinlenmediği, dosya kapsamında sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak ve kesin delil bulunmadığı yönelik olduğu belirlenerek.

Dairemizin 26.02.2024 tarihli ve 2023/24462 Esas, 2024/3010 Karar sayılı bozma ilâmına uyulup uyulmadığı hususunda mahkemece bir karar verilmemiş ise de, hüküm kısmında açıkça direnme kararı verilmemesi ve atanan zorunlu müdafii eşliğinde sanığın savunmasının alınması karşısında, mahkemenin bozmaya eylemli uyduğu değerlendirilerek yapılan incelemede, Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, mahkûmiyet kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca,