Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8067 K.2025/20749

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu,

katılanın yokluğunda verilen 03.02.2022 tarihli kararda, temyiz başvuru süresinin, tefhimden itibaren başlayacağı belirtilmek suretiyle katılanın yanıltıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin 12.05.2025 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın, katılanın konutuna gündüz vakti inceleme dışı sanık ile birlikte kapı kilidini söküp girerek hırsızlık yapması şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 151/1 maddelerinde düzenlenen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin 01.03.2013 olan suç tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle ek Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca hâlen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,