Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2025/8210 E. , 2025/15559 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/191 E., 2025/125 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin temyiz
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2025/8210 E. , 2025/15559 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/191 E., 2025/125 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düzeltilerek onama I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik, sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde Sorgu tarihi ile mahkûmiyet hükmü arasında 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunun gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma yasa yoluna başvuru ile ilgili işlemlerin mahallince yerine getirilmesi mümkün görülmüştür. 14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteklerinin incelenmesinde Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanığın aleyhine olduğu kabul edilerek yapılan incelemede Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 143/1, 43. maddesi uyarınca tayin olunan 8 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 7 yıl 9 ay 22 gün yerine 6 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünde yer alan “6 yıl 21 ay 22 gün” ibarelerinin çıkarılarak yerine “7 yıl 9 ay 22 gün” ibarelerinin yazılması ile sonuç cezanın "7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası" olarak belirlenmesi suretiyle, diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.