Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8611 K.2025/15357

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanıklar lehine ayrı ayrı maktu vekalet ücretlerine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırıkların 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi hükmün bulunduğundan, hüküm tarihine göre 30.000,00 TL. maktu vekalet ücretinden,