KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2025/8906 E., 2025/18424 K.
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2024/57 E., 2025/51 K
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkûmiyet, düşme
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
328 kelime·2 dk okuma
Sanık müdafiinin mala zarar verme suçundan verilen düşme kararlarını temyizde hukukî yararının bulunduğu ve hükümleri gerekçeli olarak temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede.
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu,
1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Mala zarar verme suçu bakımından, suç tarihi itibarıyla olağan zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise, aynı Kanun'n 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince 12 yıl olduğu, Dairemizce hükümlerin onandığı tarih olan 18.12.2018 tarihi ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının Dairemiz tarafından kabul edildiği tarih olan 20.12.2021 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu,
suç tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin; ilk mahkûmiyet tarihinden ikinci mahkûmiyet tarihine kadar ise, olağan zamanaşımı süresinin durma süresi de eklendiğinde dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mala zarar verme suçundan düşme kararları verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; tekerrüre esas alınan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.07.2007 tarihli ve 2007/455 Esas ve 2007/768 Karar sayılı ilâmında da sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.