Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/8923 K.2025/19760

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyizinin mahkûmiyet hükmünün usûl ve yasaya aykırılıklar barındırdığına, alınan raporlara rağmen sanığın ceza sorumluluğu ile ilgili uygun bir değerlendirme yapılmadığına, sanığın suç işleme kastı taşıdığına dair somut delil bulunmadığına,

sanığın suçla ilgisinin olmadığına ve suçu işleme kastının bulunmadığı dikkate alındığında verilen cezanın orantısız olduğuna bu nedenle cezanın azaltılması gerektiğine ilişkin ve sanık vasisinin ise bilmedikleri kişiler tarafından hırsızlık yapıldığına ve sanığın üzerine suçu attıklarına kaçıp gittiklerine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede.