Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9115 K.2025/17122

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise. “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyizinin çalınan hayvanların kendisiyle ilgisi olmadığına, çalınan 2 danayı çalıntı olduğunu bilmeden satın aldığına, olayda babası ...'a ait 536 462 .. .. numaralı hattı kullandığı için ceza verildiğine, kararın bozulması gerektiğine;

sanık ... müdafinin temyizinin sanıkların suça konu hayvanları çaldığına dair dosyada delil bulunmadığına, baz sinyal bilgilerinin tek başına mahkûmiyet kararına dayanak yapılamayacağına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine, suçu kabul etmemekle birlikte alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna, gece vakti arttırım nedeninin isabetsiz olduğuna, sanık lehine kararın bozulması gerektiğine;

sanık ...'in temyizinin sanık ...'in beyanında açıkça .. ... ile birlikte suça konu 2 adet erkek danayı çalarak oğlu .. sattıklarının somut şekilde ortada olduğuna, üzerine kayıtlı hattın oğlu tarafından kullanıldığına, suçsuz olduğunun sabit olduğuna, verilen hükmün hukuka aykırı olduğuna;

sanık ... müdafiinin temyizinin ise sanık hakkında eksik inceleme ve yetersiz araştırmayla kesin ve inandırıcı deliller bulunmaksızın mahkûmiyet hükmü verildiğine, sanığın atılı suçla ilgisinin bulunmadığına, suçu kabul etmemekle birlikte alt sınırdan uzaklaşılarak teşdiden ceza verilmesinin ve gece vakti şartları oluşmadığı hâlde cazanın arttırılmasının da hatalı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.