Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9190 K.2025/17100

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Bozma ilâmından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda tayin olunan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın kazanılmış hakkı gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz nedenleri, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;