Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/947 K.2025/2823

Başsavcılığının 14.01.2025 tarihli ve KYB-2025/3092 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

Dosya kapsamına göre, kayden 06/03/1998 doğumlu olan ve suçun işlendiği 27.02.2014 tarihinde 15-18 yaş grubu aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde öngürülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca tâbi olduğu asli dava zamanaşımı süresinin 5 yıl 4 ay, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 8 yıl olduğu, zamanaşının ilk kez suça sürüklenen çocuğun İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca ifadesinin alındığı 19/09/2022 tarihinde kesildiği anlaşılmakla;

suç tarihi olan 27/02/2014 tarihinden itibaren zamanaşımının ilk kez kesildiği tarihe kadar 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlandığı, ayrıca uzamış 8 yıllık zamanaşımı süresinin de henüz iddianame düzenlenip karar verilmeden önce 27/02/2022 tarihinde dolduğu cihetle, kamu davasının düşmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şikâyetçinin iş yerine, iş yerinin camlarını kırarak girip içeriden 2 adet cep telefonu çalan ve suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunduğu anlaşılan hükümlünün eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 31/3. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık olağan (aslî) zamanaşımının;

suç tarihi olan 27.02.2014 tarihi ile hükümlünün savcı huzurunda ifadesinin alındığı 19.09.2022 tarihi arasında dolduğu ve bu süre içerisinde zamanşımını kesen başka bir neden bulunmadığı gözetilmeden, hükümlü hakkındaki mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/4. maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, İstanbul