Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9521 K.2025/21116

Sanığın 15.08.20 11... .09.2011 tarihli dilekçelerindeki anlatımından eski hâle getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması karşısında; eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olması nedeniyle, Mahkemenin 26.08.20 11... .09.2011 tarihli ek kararlarının yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Her ne kadar Bakırköy 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2011 tarihli ve 2010/121 Esas, 2011/173 Karar sayılı ilâmı cezaevinde bulunan hükümlüye 03.05.2011 tarihinde tebliğ edilmişse de, hükümlüye tebliği sırasında kararın kendisine okunup anlatılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine aykırı davranıldığı,kararda CMK'nın 263. maddesi gereğince duruşma sonunda zabıt katibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle kanun yoluna başvurabileceği belirtilmediği gibi cezaevi idaresi aracılığı ile gerekçeli kararın tebliğinde de bu hususa yer verilmediği dolayısıyla kararın usulüne uygun

kesinleşmediği, usûlsüz kesinleştirme sonrası yapılan işlemlerin hukuken yok hükmünde bulunduğu ve sanığın 15.08.2011 tarihli karara yönelik temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca yukarıda açıklanan gerekçelerle temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 116/4, 151/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, karar tarihi olan 05.04.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması;

hırsızlık eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirtilen 22... aylık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekliliği, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,