Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9625 K.2025/22935

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanığın bozma sonrasında savunması değiştiği hâlde mahkemece bozma öncesinde verdiği savunmalara dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulmasına, sanığın avukatı olmadan alınan savunmasının delil olarak değerlendirilemeyeceğine, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair dosya içinde somut delil bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.