Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/9863 K.2025/17573

Sanık hakkında bozmaya uyularak kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 22.02.2022 tarihli ve 2021/7184 Esas, 2022/2097 Karar sayılı bozma ilâmından önce verilen ve yalnızca sanık tarafından temyiz edilen 22.04.2016 tarihli ilk mahkûmiyet kararında, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 145, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, Dairemizin 30.10.2024 tarihli ve 2023/3914 Esas, 2024/15870 Karar sayılı bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında aynı Kanun'un 142/2-h, 145,

62. maddeleri uyarınca verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazı yerine sanığın 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi ve kazanılmış hak uyarınca uygulama yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan “5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 145, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gözetilerek,