Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2025/988 K.2025/2545

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümlerin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

Sanıkların, başka suçtan hükümlü olarak bulundukları ceza evinde kamu malı niteliğinde olan eşyalara zarar vermeleri şeklindeki eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a. maddesinde tanımlanan kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/4. maddeleri gereği hesaplanan 8 yıllık olağan zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan mahkûmiyet kararından inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,