Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/1222 K.2026/4157

Başsavcılığının 06.01.2026 tarihli ve KYB-2025/152261 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, 1-Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun’un 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, Somut olayda, sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ordu Ulubey Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/1999 tarihli ve 1996/76 esas,

1999/49 sayılı kararının 21/05/1999 tarihinde kesinleştiği ve infazının yerine getirilme tarihinin 11/08/2003 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 26/01/2011 tarihinde işlendiği,

dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- Hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede, Sanık hakkında farklı mağdurlara karşı işlediği atılı hırsızlık suçlarından hüküm kurulurken eylemin gece vakti işlenmesi nedeniyle suç tarihinden (26/01/2011) sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca cezaların 1/2 oranında artırıldığı,

ancak suç tarihinin anılan değişiklikten önce olması nedeniyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi ile uygulama yapılırken arttırım oranının en fazla 1/3 oranına kadar yapılabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayininde, 3- Mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede, A- Sanığın 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra yukarıda izah edilen şekilde sanığın aleyhine 1/2 oranında artırım yapılmasına karar verilmesinde,

devamında da herhangi bir artırım yapılmamasında, B- Sanığın diğer cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına rağmen, anılan suça ilişkin kurulan hükümde indirim yapılmamasında, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A) 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemesinde. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ulubey Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.1999 tarihli ve 1996/76 Esas,

1999/49 Karar sayılı kararının 21.05.1999 tarihinde kesinleştiği ve infazının yerine getirilme tarihinin 11.08.2003 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 26.01.2011 tarihinde işlendiği, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir ilâmın da bulunmadığı gözetilmeden, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4 maddesinin (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

B) 2 ve 3 No.lu kanun yararına bozma istemlerinin incelenmesinde ve 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemesinde; a- Hükümlü hakkında hırsızlık suçundan kurulan tüm hükümlerde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihi itibarıyla yasal olarak en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yasada gösterilen en üst artırım oranını da aşacak şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla cezalara hükmolunması,

b- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1-2. madde ve bentlerinde yer alan “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

(2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, hükümlünün adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Ulubey Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.1999 tarihli ve 1996/76 Esas,

1999/49 Karar sayılı kararının 21.05.1999 tarihinde kesinleştiği ve infazının yerine getirilme tarihinin 11.08.2003 olduğu, yargılama konusu suçun ise 5237 sayılı Kanun'un 58/2-b bendinde düzenlenen 3 yıllık süreden sonra 26.01.2011 tarihinde işlendiği, dolayısıyla anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, hükümlünün adlî sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başkaca bir ilâmın da bulunmadığı gözetilmeden, hırsızlık suçundan yazılı şekilde hükümler kurulması,

c- Hükümlü hakkında şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra eylemin gece vakti işlendiğinden bahisle aynı Kanun'un 1/2 oranında artırım yapılmasına karar verildiği belirtilmesine karşın hükmün devamında herhangi bir artırım yapılmayıp tekerrrüre ilişkin uygulamaya yer verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

d- Hükümlünün diğer cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmasına rağmen, şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümde takdiri indirim yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi, Hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden gerekçe bölümünün A bendinde açıklanan nedenle KABULÜNE, Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2015/167 Esas, 2018/107 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle, “Konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hüküm fıkralarından 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkarılmasına,

diğer hususların aynen korunmasına, infazın buna göre yapılmasına,” 2.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 1, 2 ve 3 No.lu kanun yararına bozma istemlerinin (1 No.lu kanun yararına bozma isteminin, hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden) gerekçe bölümünün B bendinde açıklanan nedenlerle KABULÜNE, Gölköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.02.2018 tarihli ve 2015/167 Esas, 2018/107 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca, bozma sonrası yapılacak yargılama sonucu şikâyetçi ...'a yönelik hırsızlık suçundan verilecek olan hükmün,