Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/1532 K.2026/4289

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Her ne kadar 06.09.2021 tarihli önceki hükümde direnilerek yazılı şekilde karar verilmiş ise de.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2016 tarihli ve 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu, ayrıca sanık ve müdafiinin bozma ilâmına karşı diyeceklerinin tespiti için sanık ve müdafii dinlenerek, bozma kararı doğrultusunda yeni işlem tesis ettiği, bu durumun yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın Dairemizce yapılan incelemesinde.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, önceki temyiz dilekçesini tekrar ederek kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.