Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2026/1792 E. , 2026/2620 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1284 E., 2025/1544 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2026/1792 E. , 2026/2620 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/1284 E., 2025/1544 K. SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli ve Mala Zarar Verme Suçları Yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.07.2025 tarihli ve 2024/1284 Esas, 2025/1544 Karar sayılı kararının, sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemelerinden verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II. Hırsızlık Suçu Yönünden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin "sanıklar lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanıklar lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 17.900,00 TL. maktu vekâlet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekâlet ücretinin hazineden alınıp sanıklara ayrı ayrı verilmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararlarına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 17. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından yargılanan sanıklar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiş, sanıklar müdafileri yalnızca lehe vekâlet ücretine hükmedilmediğini ileri sürerek temyiz etmiştir. Yargıtay 2. Ceza Dairesi, konut dokunulmazlığı ve mala zarar verme suçları yönünden temyizi CMK 286/2-g'deki kesinlik kuralı nedeniyle reddetmiş, hırsızlık suçu yönünden vekâlet ücreti şikâyetini incelemiştir.
Hukuki İlke: Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/4. maddesi gereğince, beraat edip kendisini CMK kapsamında görevlendirilen zorunlu müdafi ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunludur; bu zorunluluğun gözetilmemesi bozma nedenidir ancak CMK 303 uyarınca Yargıtay'ca düzeltilebilir.
Uygulama Sonucu: Daire, vekâlet ücreti eksikliğini tebliğnamedeki onama görüşüne aykırı biçimde bozma nedeni saymış; 17.900,00 TL maktu ücretten CMK tarifesince ödenen tutarın mahsubuyla bakiyenin hazineden alınıp sanıklara ayrı ayrı verilmesini hükme ekleyerek kararların düzeltilerek onanmasına hükmetmiştir.
Dava Strateji Notu: Zorunlu müdafilik yürütülen dosyalarda beraat hâlinde vekâlet ücreti kalemi denetim listesine alınmalı; hüküm fıkrasında unutulmuşsa salt bu eksiklik temyiz sebebi yapılabilmektedir ve Yargıtay dosyayı geri göndermeden ücreti kendisi hükme eklemektedir. Tebliğname aleyhe görüş bildirse dahi dairenin lehe sonuca ulaşabildiği bu örnek, usuli haklardan vazgeçilmemesi gerektiğini gösterir.