Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2026/1848 E. , 2026/4560 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2018/1180 E., 2019/1193 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin esastan reddi İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay (Kapatıla
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2026/1848 E. , 2026/4560 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2018/1180 E., 2019/1193 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İTİRAZA KONU KARAR : Temyiz isteminin esastan reddi İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2020/1120 Esas, 2020/3564 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.01.2026 tarihli ve KD-2025/156337 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Sanık ... hakkında iddianame ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine aykırı olarak ek savunma hakkı kullandırılmadan sanık hakkındaki mahkûmiyet kararında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekirken temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. II. GEREKÇE Sanık hakkında düzenlenen iddianamede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143/1. maddesinin uygulanmasının talep edilmediği ve buna göre sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesine uygun şekilde 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeden anılan maddenin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlandığı anlaşılmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. III. KARAR 1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2.5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin, 09.03.2020 tarihli ve 2020/1120 Esas, 2020/3564 Karar sayılı -sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin esastan reddine dair- ilâmının KALDIRILMASINA, 3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 19.06.2019 tarihli ve 2019/1180 E., 2019/1193 K. sayılı kararının, Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/2. maddesi gereği, İtirazname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İscehisar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.