İçeriğe geç
AC
2. Ceza Dairesi Esas: 2026/2085 Karar: 2026/3297 Tarih: 2026

Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/2085 K.2026/3297

2. Ceza Dairesi 2026/2085 E. , 2026/3297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1416 E., 2025/1693 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, düzeltilerek onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden ... Bölge Adli

Karar Özeti

2. Ceza Dairesi 2026/2085 E. , 2026/3297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1416 E., 2025/1693 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, düzeltilerek onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden ... Bölge Adli

Karar Detayı

2. Ceza Dairesi 2026/2085 E. , 2026/3297 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1416 E., 2025/1693 K. SUÇLAR: Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, düzeltilerek onama I. Konut Dokunulmazlığının İhlâli Suçu Yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 27.05.2025 tarihli ve 2025/1416 Esas, 2025/1693 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemelerinden verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE, II. Hırsızlık Suçu Yönünden İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin "sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu" belirlenerek yapılan incelemede; Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 30.000,00 TL. maktu vekâlet ücretinden, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin Tarife uyarınca ödenen ücretin mahsubu ile bakiye kalan vekâlet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca usûl ve yasaya uygun olan ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 32. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Özgün Analiz

Olay Özeti: Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından yargılanan sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiş, sanık müdafii kararı temyiz etmiştir. Yargıtay 2. Ceza Dairesi konut dokunulmazlığı yönünden temyiz istemini CMK 286/2-g uyarınca reddetmiş, hırsızlık suçu yönünden ise temyiz sebebinin sanık lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkin olduğunu tespit ederek incelemeyi bu noktada yapmıştır.

Hukuki İlke: 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168. maddesi ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini CMK gereğince görevlendirilen zorunlu müdafii ile temsil ettiren sanık lehine maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi zorunludur; bunun gözetilmemesi hukuka aykırılık oluşturur.

Uygulama Sonucu: Daire hükmü bu sebepten CMK 302/2 uyarınca bozmuş, ancak aykırılık CMK 303'e göre düzeltilebilir nitelikte olduğundan, hüküm tarihindeki 30.000 TL maktu vekâlet ücretinden zorunlu müdafilik tarifesince ödenen ücretin mahsubu ile bakiyenin hazineden alınıp sanığa verilmesine karar verilerek hüküm düzeltilerek onanmıştır.

Dava Strateji Notu: Beraat eden ve zorunlu müdafii ile temsil edilen müvekkil lehine vekâlet ücretine hükmedilmediyse, salt bu eksiklik dahi geçerli bir temyiz sebebidir; Yargıtay bunu CMK 303 kapsamında düzelterek onadığından yeniden yargılama beklenmeden sonuç alınabilir. Ancak beraat hükmüne ilişkin istinaf ret kararlarının CMK 286/2-g kapsamında temyiz edilemeyeceği unutulmamalıdır.

Bu karar size uygun mu?

Davanızda bu emsali kullanmak için avukat desteği alın.

Görüşme Planla