Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2026/3218 E. , 2026/5536 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1694 E., 2019/2826 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret I.Mala zarar verme suçuna ilişkin yapılan inc
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2026/3218 E. , 2026/5536 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1694 E., 2019/2826 K. SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme HÜKÜMLER : İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm tesisi, temyiz isteminin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret I.Mala zarar verme suçuna ilişkin yapılan incelemede Her ne kadar İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 20.11.2019 tarihli ve 2018/1694 E.,2019/2826 K. Sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteminin Aydın 4.Asliye Ceza Mahkemesince değerlendirilerek hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve aynı Kanun’un 286/2-b maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması nedeniyle 21.04.2021 tarihli, 2017/209 Esas ve 2018/289 Karar sayılı ek kararla istinaf isteminin reddine karar verilmişse de sanığın anılan temyiz talebinin kararına temyiz talebinde bulunulan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince değerlendirilip bir karar verilmesi gerektiği; Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın yok hükmünde olduğu,bu aşamada temyize konu Dairemizce incelenecek bir karar bulunmadığı gerekçesiyle 10.02.2025 tarihli, 2024/16032 Esas,2025/2031 Karar sayılı ilamla tevdii kararı verildiği,bu karar üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 10.06.2025 tarihli ve 2018/1694 Esas, 2019/2826 Karar sayılı ek kararıyla mala zarar verme suçu açısından temyiz isteminin reddine,hırsızlık suçu açısından ise daha önce sehven kesin olarak karar verildiği,temyize tabi olduğundan temyiz formu düzenlenerek Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği, bu kararın sanığa tebliğ edildiği; ve fakat karara yönelik temyizde bulunulmadığı anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, II.Hırsızlık suçuna ilişkin yapılan incelemede İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin "Atılı suçu işlemediğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen aynı Kanun'un 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanmaksızın yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması nedeniyle aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, 5271 Sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca bozma nedeni de dikkate alınarak gereği için dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2026 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Özgün Analiz
Olay Özeti: Hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin süreçte, sanığın temyiz istemi hakkında karar verme yetkisi olmayan Aydın 4. Asliye Ceza Mahkemesi ret kararı vermiş, Yargıtay'ın tevdi kararı üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi mala zarar verme yönünden temyiz talebini reddetmiş, hırsızlık yönünden ise dosyayı Yargıtay'a göndermiştir. 2. Ceza Dairesi iki suçu ayrı ayrı incelemiştir.
Hukuki İlke: TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen nitelikli hırsızlık suçunun cezasının alt sınırı 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası 5 yıldan fazla olduğundan, CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafi atanması şarttır; müdafisiz yargılamaya devam edilmesi CMK'nın 188/1 ve 289/1-h maddelerine aykırılık oluşturup savunma hakkını kısıtlar.
Uygulama Sonucu: Mala zarar verme yönünden temyiz bulunmadığından dosya incelenmeksizin mahalline iade edilmiş; hırsızlık yönünden ise zorunlu müdafi atanmadan hüküm kurulması nedeniyle hüküm diğer yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.
Dava Strateji Notu: Alt sınırı 5 yılı aşan nitelikli hırsızlık dosyalarında yargılamanın herhangi bir aşamasında zorunlu müdafi bulunmaması, esasa girilmeden bozma sağlayan güçlü bir temyiz sebebidir; müdafi dosyada duruşma tutanaklarını bu yönden taramalıdır. Ayrıca temyiz isteminin yetkisiz ilk derece mahkemesince reddedilmesi yok hükmünde olduğundan, bu tür ek kararlara karşı hak kaybı endişesiyle sessiz kalınmamalıdır.