Yargıtay 2. Ceza Dairesi — Nitelikli Yağma Kararı (E.2026/3336 K.2026/5945)

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin, TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde bölge adliye mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hâllerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2023 tarihli ve 2022/534 Esas, 2023/678 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf istemleri üzerine yapılan inceleme neticesinde, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/3297 Esas, 2024/2055 Karar sayılı kararı ile “...1-...

İl Milli Eğitim Müdürlüğünün dosyaya konu hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden suçtan zarar gören olduğu, mahkemece suçtan zarar gören, davaya katılma ve duruşmadan haberdar edilme hakkı bulunan ancak duruşmaya yöntemince çağırılmayan ...

İl Milli Eğitim Müdürlüğünün yokluğunda kovuşturmanın bitirilmesi ve karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 289/1-e ve 234. maddelerine aykırı davranılması, 2-Sanığın okul içerisinden gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin daha ağır olan TCK 142/2-h maddesi kapsamında kaldığı halde 142/2-h maddesi ile birlikte 142/1-a maddesi koşullarının da oluştuğu ve olay sırasında yalnızca cerrahi maske taktığı anlaşılan sanık hakkında şartları oluşmayan TCK'nın 142/2-f maddeleri gerekçe gösterilerek birden fazla nitelikli hal olduğu gerekçesi ile teşdit yapılması ve temel cezanın 7 yıl olarak belirlenmesi,

3-Sanık hakkında TCK'nın 142/2-h, 143, 43/1 maddeleri gereğince belirlenen 11... ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması halinde sonuç cezanın 9 yıl 4 ay 15 gün hapis olarak belirlenmesi gerekirken hesap hatası yapılmak suretiyle cezanın 9 yıl 4 ay hapis cezası olarak belirlenmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,...” nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

ancak bozma kararında belirtilen hukuka aykırılıkların aynı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği gözetilerek Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilmek suretiyle yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı,

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 30.04.2025 tarihli ve 2024/6-490 Esas, 2025/197 Karar sayılı kararında “… bölge adliye mahkemelerinin, kanuni dayanağı bulunmayan (5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentlerinde sayılanlar hariç) bozma kararları ile iş bu bozma kararına istinaden ilk derece mahkemesince tesis edilen kararların, görevsiz mahkeme tarafından verilmiş olmaları nedeniyle hukuka açık ve ağır aykırılıkla malul olduklarından hükümsüz sayılmaları gerektiğinin…” kabul edildiği,

keza Anayasa Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan 09.01.2025 tarihli ve 2023/33667 sayılı kararı ile de “İstinaf Dairesi kanunda açıkça öngörülmüş hâller dışında bir nedenle bozma kararı vermiş, bunun sonucunda başvurucunun temyiz kanun yoluna başvurma hakkının elinden alınmasına yol açmıştır.

Böylelikle istinaf kanun yolu incelemesine ilişkin kuralların İstinaf Dairesince yapılan yorumun kişilerce öngörülebilecek belirlilikte olmadığı ve kanunun lafzıyla çeliştiği görülmüştür. Diğer bir ifadeyle İstinaf Dairesinin bu kararıyla başvurucunun mahkemeye erişim hakkına kanuni dayanağı bulunmayan bir müdahalede bulunulmuştur.

Açıklanan gerekçelerle İstinaf Dairesinin 5271 sayılı Kanun'da sınırlı olarak sayılı hâller dışında bir sebeple bozma kararı vermesiyle gerçekleşen müdahalenin kanuni dayanağının olmaması nedeniyle başvurucunun Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılanma hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlal edildiğine..." hükmedilmekle yukarıda anılan şekilde verilen bozma kararlarının “hukuka açık ve ağır aykırılıkla malûl” olduğunun teyit edildiği dikkate alınmak suretiyle.

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 10.09.2024 tarihli ve 2024/3297 Esas, 2024/2055 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine verilen Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2025 tarihli ve 2024/728 Esas, 2025/158 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 280. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp, taraflar çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesince giderilmesi sonucunda yeniden hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,