Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/7200 K.2026/11319

Kanunu’nun 308/1. maddesinin 2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Suçu gece vakti işlediği anlaşılan sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmayan davada, koşulları oluştuğu hâlde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmiş olması hususunun, başka bozma nedeni bulunmaması durumunda eleştiri konusu yapılarak hükmün ONANMASINA karar verilmesi gerekirken, gece vakti işlendiği anlaşılan hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün BOZULMASINA karar verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

1.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.04.2026 tarihli ve 2025/2-298 E., 2026/196 K. sayılı kararında "Hırsızlık suçu bakımından doğrudan ve müstakil bir suç tanımı yapmayan TCK’nın 143. maddesinin; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmiş olmasını, hem 141. maddede düzenlenen basit hırsızlık hem de 142. maddede sayılan nitelikli hırsızlık suçları bakımından, cezayı artıran bir müşterek nitelikli hâl olduğunda şüphe bulunmamasına nazaran,

aynı suç ve suç vasfı kapsamında değerlendirilip aleyhe temyiz de bulunmayan olayda başkaca bir hukuka aykırılık içermeyen hükmün eleştirilerek onanmasına karar verilmesi gerektiği kabul edilmelidir." şeklinde yer alan kabul gereği Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların (5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanmaması dışında) doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ve müdafiinin sanığın cezalandırılmasını gerektirecek somut delil bulunmadığına, sanığın söz konusu suçu uyuşturucu madde etkisi altındayken işlediğine, katılanın zararını karşılamak istediği fakat kendisine herhangi bir süre tanınmadığına ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş; sanığın suç tarihinde saat 14.05 sıralarında katılanın ikametinin bulunduğu binaya girerek ... marka bisikletini çaldıktan sonra, aynı gün saat 19.30 sıralarında tekrar binaya gelerek katılana ait ... marka bisikleti çalması şeklinde gerçekleşen somut olayda.

UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre; kalıcı yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin 19.05'te başladığı, bu suretle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 143. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2026 tarihli ve 2023/26643 Esas, 2026/413 Karar sayılı bozma ilâmının KALDIRILMASINA, 3. Gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/694 Esas, 2023/1422 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İtirazname’ye uygun olarak, gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde belirtilen eleştiri ile ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya