Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2026/9098 K.2026/12245

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7499 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 6. maddenin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Mahkemenin 22.06.2020 tarihli kararında, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 12.04.2021 tarihinde kesinleştiği gözetilmeden,

mahkemece 01.03.2023 tarihli kararda konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mükerrer olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ve ihbar bildirimi üzerine 02.09.2025 tarihli kararda hükmün açıklanmasına karar verilmesinin hukuken geçerliliğinin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede.

5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hırsızlık suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 31.03.2023 tarihi ile konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 12.04.2021 tarihi itibarıyla duran zamanaşımlarının, kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 05.01.2024 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede.

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 35, 31/2. ve 116/4, 119/1-c, 31/2 maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, hırsızlık suçu yönünden aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 10... aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 06.07.2012 tarihinden itibaren 02.09.2025 tarihli hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu;

konut dokunulmazlığının ihlâli suçu yönünden ise aynı Kanun'un 66/1-d, 66/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 20.11.2013 tarihli mahkûmiyet hükmünden itibaren 02.09.2025 tarihli hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu gözetilerek, davaların zamanaşımı nedeniyle düşmesi kararı yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,