Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/11220 K.2006/18283

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın birleştirilen nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın boşanma davasına ilişkin temyizine gelince; Toplanan delillere göre davacı-davalı kocanın eşini dini esaslara göre boşadığını söylediği, onu evden kovduğu, davalı-davacı kadının da kocasına ağır hakaretlerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı koca ağır kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kadının da boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının nazara alınarak boşanmaya karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamıştır.