Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/12500 K.2007/228

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm maddi ve manevi tazminat ve çocuk için takdir edilen nafaka yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Toplanan delillerden, boşanmaya yol açan olaylarda davacının, davalıya göre daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece de davacı daha fazla kusurlu kabul edilmiştir. Davalının davaya itirazının, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde kabulü için ciddi olgu ve deliller bulunmamakatadır. Evlilik birliğinin devamında davalı ve çocuklar bakımından korunmaya değer yarar vardır.Bu itibarla Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir.Davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu yön temyiz edilmediğinden bozma sebebi yapılmamış, yanılgıya işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince:

a)Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b) Davalıdan ne miktar maddi ne miktar manevi tazinat istediği açıklattırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.