Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2006/12509 K.2007/237

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davacı-davacı (koca) tarafından; kusur, maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından da boşanmanın esası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı (kadın) ın tüm, davacı-davalı (koca) nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan hadiselerde tarafların ikisinin de aynı oranda kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174. maddesinin 1. ve 2. fıkralarının koşulları gerçekleşmemiştir. Davalı-davacı (kadın) ın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

13.10 YTL.İlam H. · 12.20 YTL.Peşin H. · 0.90 YTL.Kalan H.